Αρχείο

Προφίλ

Ιστορικό

Συνδέσεις

Συχνές Ερωτήσεις

Νέα - Εκδηλώσεις

Προσφορές

Νεοελληνικά Κείμενα - Δοκίμιο

 

προώθηση στο τέλος

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Η Τέχνη Σήμερα ως Λόγος Εξουσίας

Ψυχαναλυτισμός και Ελευθερία

Α΄ Έκδοση
Έτος Α΄ Έκδοσης: 1985
Σελ. 152, €10,00, ΣΕ ΠΡΟΣΦΟΡΑ
ISBN Δεν υπάρχει

  «Η πραγματική ζωή της εταίρας Μαργαρίτας Γκωτιέ, υπήρξε πηγή έμπνευσης για ένα πασίγνωστο μυθιστόρημα από το οποίο στην συνέχεια προήλθαν μια πασίγνωστη όπερα και μια πασίγνωστη κινηματο­γραφική ταινία. Η γοητεία που άσκησαν οφείλεται στο γεγονός πως ο μύθος τους συνδυάζει τον ρεαλισμό (αφού η ιστορία, όχι μόνο αναφέρεται σε πρόσωπα που υπήρξαν, αλλά και - άσχετα από αυτό - είναι πιθανοφανής) με την μαγεία που αναδίδεται στην ατμόσφαιρα από το θέμα του Μεγάλου Έρωτα. Άλλωστε, κατά βάθος, είναι γι’ αυτόν τον τελευταίο που ο μέσος θεατής του 20ου αιώνα πηγαίνει στο σινεμά, και διαβάζει μυθιστορήματα: Επιδιώκει να υποκαταστήσει την έλλειψη του βιώματος (δηλαδή του Μεγάλου Έρωτα) με το θέαμά του. Όμως και έτσι ακόμη, σαν θέαμα, η ιστορία της «Κυρίας με τας καμέλιας» θα μπορούσε να δράσει καταλυτικά, υποβάλλοντας και επιβάλλοντας την αλήθεια που παραμένει απωθημένη: Το βίωμα του Μεγάλου Έρωτα δεν μπορεί να κερδηθεί εξ αιτίας της τύχης, όπως κερδίζεται ο πρώτος λαχνός του λαχείου · απαιτεί πάθος και ψυχικό κόστος: Είναι η σύγκρουση με την συμβατικότητα. Αν οι θεατές του 20ου αιώνα μπορούσαν να αντιληφθούν πόσο μειονεκτεί η πεζή ζωή τους συγκρινόμενη με το μεγαλείο μιας πόρνης του 19ου αιώνα, το πιο πιθανό είναι πως στις εξόδους κάθε κινηματογράφου και κάθε όπερας όπου αναπαρίσταται η ιστορία της, θα σημειώνονταν μαζικές αυτοκτονίες. Μόνο που αυτό δεν γίνεται γιατί - χωρίς καν να χρειασθεί να απαγορευθεί ο έρωτας από κάποιον Μπιγκ Μπράδερ - η κοινωνία μας με την επιβολή της μοντέρνας τέχνης και της σύγχρονης αισθητικής έχει δημιουργήσει τους απαραίτητους μηχανισμούς ασφαλείας. Εκείνοι που, επειδή δεν μπορούν να μην κάνουν τίποτα, κάνουν το τίποτα «ταινίες», «μυθιστορήματα» και «μουσική» αναδείχθηκαν σε μορφές της τέχνης και οι «δημιουργίες» τους σε σημεία αναφοράς. Τώρα, με βάση την κενότητα του τίποτα που δεν ενοχλεί τίποτα και κανέναν, μπορούμε να κρίνουμε ό,τι μας πληγώνει με την ομορφιά του προκαλώντας μας σε δύσκολους δρόμους και να το χαρακτηρίζουμε σαν «ρομα-ντικό», «ψευτορομαντικό», «κλασικό», «ψευτοκλασικό», «παρωχημένο» κ.λπ. Έτσι, όλα πάνε καλά, η ζωή συνεχίζεται κανονικά και οι κοινωνικές αρρυθμίες αποφεύ-γονται».
   Τα κείμενα που δημοσιεύονται εδώ, λιγότερο από οτιδήποτε άλλο, θα μπορού-σαν να χαρακτηριστούν σαν «επιστημονικά». Έτσι, όχι μόνο αποφεύγουν τον κίνδυνο να είναι ψευτοεπιστημονικά - αλλά και βρίσκονται σε συμφωνία με τις κεντρικές ιδέες τους που είναι πως:
   Υπάρχουν κάποια προβλήματα που αν τα αφήσουμε να επιλυθούν από τους επιστήμονες και τους ειδικούς, έχουμε χάσει εκ των προτέρων (όπως έχασαν και όλοι όσοι έκαναν το ίδιο), οι απαραίτητες αλήθειες μπορούν να λεχθούν μόνο με απλά λόγια, όλα εκείνα που έχουν αξία, βρίσκονται στην δύσκολη πλευρά του λόφου στην οποία πλησιάζει κανείς μόνο ακολουθώντας τα μονοπάτια της αμφιβολίας, της αμφιβολίας που αφορά τον τρόπο με τον οποίο μας έχουν μάθει να σκεφτόμαστε και να πράττουμε, να συμφωνούμε και να αμφισβητούμε.

επιστροφή στην αρχή
σειράπροηγούμενοεπόμενο


Οι πιο πρόσφατοι τίτλοι της σειράς


Πατήστε για μεγέθυνση

Χρήστος Γραμματίκας
Άσπρα μούρα, μαύρα μούρα


Πατήστε για μεγέθυνση

Scripta Manent
Εγχειρίδιον Πολιτικής Παιδείας


Πατήστε για μεγέθυνση

Δημήτρης Γληνός
Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ;
Άρης Βελουχιώτης
Ο λόγος στη Λαμία

ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ
Α έως Κ έως ΠΡ έως Ω