|
«Άτυχος» για την Ελλάδα χαρακτηρίστηκε από
πολλούς ο Ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897. Ωστόσο, παρά το
δυστυχές της έκβασης του πολέμου, θα ήταν δύσκολο να
ενοχοποιήσει κανείς γι’ αυτήν την έλλειψη τύχης τα ελληνικά
όπλα. Άλλοι παράγοντες, κάποιους από τους οποίους θα
επισημάνει ο αναγνώστης της παρούσας μονογραφίας, υπήρξαν
υπεύθυνοι για την ήττα και τα όσα συνεπαγόταν αυτή για τη
χώρα μας.
Σήμερα, εκατό χρόνια μετά από το «μαύρο»
1897, το σκηνικό παραμένει εκπληκτικά όμοιο: Η
ελληνοτουρκική αντιπαλότητα, εκπηγάζουσα πλέον από την εκ
μέρους της Τουρκίας και της οθωμανικής κληρονομιάς της και
όχι - όπως τότε - από την εκ μέρους της Ελλάδας διεκδίκησης
της δικής της, Βυζαντινής κληρο-νομιάς είναι εμφανής. Οι
«ενδιαφερόμενοι» τρίτοι, η ανακίνηση του ανεπίλυτου
Ανατολικού Ζητήματος εξαιτίας της κατάρρευσης της σοβιετικής
ισχύος στον Καύκασο, η ρευστότητα στα Βαλκάνια, το Κουρδικό,
το Κυπριακό αποτελούν τα κομμάτια αυτού του παζλ.
Οι παραπάνω λόγοι είναι επαρκείς προκειμένου να
δικαιολογήσουν τον ισχυρι-σμό ότι στην 100η επέτειο του ο
Ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897 διατηρεί μία οδυνηρή
επικαιρότητα και ότι θα μπορούσε ν’ αποτελέσει πρότυπο
μελέτης των συνιστωσών της «αιώνιας» ελληνοτουρκικής
σύγκρουσης και εξαγωγής σοβαρών πολιτικών και ιστορικών
συμπερασμάτων.
|
