|
Η ποίηση του Γιώργου Αντωνόπουλου ψάχνει να
ερμηνεύσει το φως ή ακόμα και το σκοτάδι, χωρίς όμως να
αρκείται σ’ αυτό: «Δεν φτάνει να ερμηνεύεις το φως / αλλά
και να το γεννάς / μην ζητάς αποδείξεις / μόνο κάποιες
μακρινές αδιόρατες αισθήσεις / που δεν κάηκαν σε χίμαιρες
ομίχλες…» Η σχέση του με το Θεό, τον χρόνο, τον έρωτα,
το σώμα, την ψυχή και τους άλλους γίνεται γι’ αυτόν μια
διαρκής αναζήτηση, ένα αγωνιώδες ταξίδι.
Ο
Γιώργος Αντωνόπουλος είναι απόφοιτος της Θεολογικής Σχολής.
Ασχολείται ερασιτεχνικά με την ποίηση από το 1990 και έχει
ήδη δημοσιεύσει πέντε ποιητικές συλλογές. Η συλλογή του αυτή
είναι η πρώτη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις μας.
Δείγμα Γραφής
ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΕΓΡΑΨΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
Σήμερα δεν έγραψα ποιήματα,
προτίμησα
όπως ας πούμε αυτό το καυτό αγνό χώμα
να σκάψω, να φτιάξω
μηχανές, να βγω μια βόλτα,
να σκεφτώ πόσα στερούν την
ανάσα απλής
καθημερινότητας,
να ανάψω γύρω μου
περίεργα και να τα κοιτώ, να τα
χαζεύω φώτα, ακόμα και να
προσευχηθώ,
προτίμησα να παίξω με έναν ήλιο, από της
μεγάλης άλλης
ποίησης τον υπαρξιακό ανήλιαγο βυθό,
προτίμησα να μιλήσω λίγο
με έναν αγνό άγνωστο γνωστό Θεό,
να νιώσω το παρθενικό άρωμα, της απλής καθημερινότητας,
προτίμησα να στέλνω στίχους στο υπερπέραν,
και να παίρνω
μηνύματα από το υπερπέραν,
προτίμησα λίγο να ξεκουραστώ,
και έναν άλλο ήλιο
ξεκούραστα και αγνά να υμνήσω,
και
με τα αστέρια - αστέρια σαν παιδί να τραγουδήσω.
|
