|
Η διαρκής και μόνιμη υποβάθμιση των ελληνικών δασών την
τελευταία εικοσα-ετία, θα συνεχισθεί τα επόμενα χρόνια
μάλλον με αυξανόμενο ρυθμό. Η δασική πολιτική, ανεξάρτητα
από κυβερνήσεις, χαρακτηρίζεται μέχρι τώρα από μια τυφλή
εμμονή, με νέες κάθε φορά μεθοδεύσεις, στην αλλαγή της
χρήσης των δασικών εκτάσεων, κυρίως για οικιστική
εκμετάλλευση. Μια τέτοια πολιτική όμως, είναι τελείως
αντίθετη με την γενική κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
αλλά - το βασικότερο - με τα ζωτικά μέχρι θανάτου,
συμφέροντα του ελληνικού λαού. Στην Ευρώπη, αλλά και
παγκόσμια, έχει πια αναγνωρισθεί ότι έχουμε φτάσει σε οριακό
σημείο και πριονίζουμε το κλαδί που πάνω του καθόμαστε. Γι’
αυτό πρέπει να ενώσουμε όλοι τις προσπάθειές μας, να
σταματήσουμε την αποδάσωση και την ερημοποίηση, πριν να
είναι πια πολύ αργά. Σε αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση είναι
προσανατολισμένο το βιβλίο αυτό του Νίκου Ζαλαώρα, ένα
βιβλίο που πρέπει να διαβαστεί από όλους μας, γιατί τα δάση
δεν αφορούν μόνο τους φυσιολάτρες ή τους οικολόγους.
Για τον συγγραφέα
Ο Νίκος
Ζαλαώρας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1947. Σπούδασε δασολογία
στη Γεωπονοδασολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου
Θεσσαλονίκης απ’ όπου αποφοίτησε το 1971. Στη δημοσιογραφία
στρέφεται από το 1979 και ειδικεύεται στα θέματα
περιβάλλοντος και οικολογίας. Ήταν υπεύθυνος στην Αυγή
(1980-90) των πρώτων μόνιμων οικολογικών στηλών που
παρουσιάστηκαν στον ημερήσιο Τύπο. Το 1988 τιμήθηκε με το
βραβείο «Οι 500 παγκόσμιοι» από το περιβαλλοντικό τμήμα του
ΟΗΕ (UNER). Από το 1988 εργάζεται στο ραδιόφωνο.
|
