Αρχείο

Προφίλ

Ιστορικό

Συνδέσεις

Συχνές Ερωτήσεις

Νέα - Εκδηλώσεις

Προσφορές

Ξένη Λογοτεχνία

 

προώθηση στο τέλος

ΑΝΤΡΕ ΖΙΝΤ
 Ο Όσκαρ Ουάιλντ και Εγώ

Απόδοση: Ναπολέων Λαπαθιώτης

Α΄ Έκδοση
Έτος Α΄ Έκδοσης: 1997
Σελ. 80, €9,00, ΣΕ ΠΡΟΣΦΟΡΑ
ISBN 960-303-062-7

   Ο μεγάλος Ιρλανδός συγγραφέας και ποιητής Όσκαρ Ουάιλντ γεννήθηκε στο Δουβλίνο το 1856, και πέθανε και θάφτηκε κάτω από τραγικές συνθήκες το 1900 στο Παρίσι. Οι σύγχρονοί του ισχυρίστηκαν ότι οι λαμπρότερες σελίδες του δεν ήταν παρά αμυδρές ανταύγειες του ίδιου του του εαυτού.
   Ο ίδιος έλεγε για τον εαυτό του: «Έβαλα όλη μου τη μεγαλοφυία στη ζωή μου - και μονάχα το ταλέντο μου, μέσα στα έργα μου».
   Ο φίλος του Αντρέ Ζιντ, το έργο του οποίου ο αναγνώστης κρατάει στα χέρια του, ανάμεσα σε πλήθος άλλες εύστοχες επισημάνσεις αναφέρει: «Πολύ μεγάλος συγγραφέας, όχι, αλλά μεγάλος καλλιτέχνης της ζωής, αν επιτρέπουμε σ’ αυτή τη λέξη του «viveur», να πάρει όλη της την πλέρια σημασία. Όμοιος με τους Έλληνες αρχαίους φιλοσόφους, ο Γουάιλντ δεν έγραφε, αλλά συζητούσε και ζούσε τη σοφία του, εμπιστευόμενος την ασυλλόγιστα, στη ρευστή μνήμη των ανθρώπων και σα γράφοντας την στο νερό. Εκείνοι που τον γνώρισαν καλύτερα, και περισσότερον καιρό, ας γράψουν τη βιογραφία του, ένας απ’ αυτούς που τον άκουσαν πιο άπληστα, αναφέρει εδώ πέρα, απλώς, μόνο, μερικές προσωπικές του αναμνήσεις».
   Κι όπως συμπληρώνει στην εισαγωγή του, ο ομότεχνος τους και εκπληκτικά συγγενεύων Ναπολέων Λαπαθιώτης, σχολιάζοντας αυτές τις «προσωπικές αναμνήσεις» του Ζιντ: «Μας τον παρουσιάζουν ολοζώντανο, παλλόμενο και σαν αναστημένον. Ο Γουάιλντ, μας θυμίζει τις λαμπρές τοιχογραφίες των ζωγράφων της Αναγεννήσεως, που, αν και ραγισμένες απ’ τον χρόνο, είτε, εδώ κι εκεί, κηλιδωμένες, απ’ την εγκληματικότητα, την άγνοια ή την απροσεξία των ανθρώπων, μένουν τ’ αριστουργήματα που ήταν, και μάλιστα, σχεδόν, και πιο λαμπρά!»
   Το βιβλίο αυτό πρωτοκυκλοφόρησε στο Παρίσι το 1910 με τίτλο: André Gide: «Oscar Wilde. In Memoriam (Souvenirs). Le «De Profundis»». Η μετάφραση έγινε από τον εξαίρετο ποιητή μας Ναπολέοντα Λαπαθιώτη, που αυτοκτόνησε στις 8 Ιανουαρίου 1944 αφήνοντας αμετάφραστη μιάμιση περίπου σελίδα, που με άκρα ευσυνειδησία μετέφρασαν οι Β. Νικολόπουλος και Α. Μοθωνιός. Λίγους μήνες αργότερα, τον Ιούλιο του 1944, η στερνή αυτή κατάθεση ψυχής του ποιητή, κυκλοφόρησε σε μια λιτή έκδοση που πα­ραμένει άγνωστη ακόμη και σε αυτούς που εξακολουθούν να αγαπούν την ποίηση του Ναπολέοντα Λαπαθιωτη. Στην παρούσα έκδοση, η γλώσσα, η ορθογραφία και η στίξη της μετάφρασης παρέμειναν ακέραιες, με μόνη παρέμβαση την μετατροπή του πολυτονικού συστήματος που χρησιμοποιούσε ο μεταφραστής, σε μονοτονικό.
    Στην ίδια σειρά κυκλοφορούν από τις εκδόσεις μας τα έργα του Ο. Ουάιλντ: Ο Κήπος με τις Ροδιές, Το Έγκλημα του Λόρδου Άρθουρ Σάβιλ, Το Μοντέλο Εκατομμυριούχος, Η Ψυχή του Ανθρώπου στον Σοσιαλισμό, Το πορτραίτο του κ. Ου. Χ. και Η παρακμή του ψεύδους.
 
Για τον συγγραφέα:
 
   Ο Αντρέ Ζιντ γεννήθηκε στο Παρίσι στις 22 Νοεμβρίου του 1869 και πέθανε στις 19 Φεβρουαρίου του 1951.
  Πνεύμα αντιφατικό απέδιδε την ιδιαιτερότητά του αυτή στις θρησκευτικές αντιθέσεις της οικογένειας του που ήσαν μείγμα Ουγενότων και Νορμανδών καθολικών που ασπάστηκαν τον προτεσταντισμό. Έτσι καταφεύγοντας στην τέχνη ασχολήθηκε με την συγγραφή κομψών έμμετρων και πεζών έργων τα οποία έφεραν την σφραγίδα του τότε ακμάζοντος συμβολισμού.
   Ωστόσο το ταξίδι του στην Αφρική το 1893, υπήρξε η αιτία να διδαχθεί την αξία της ζωής και εξηγεί το μυστικό της βασανισμένης φύσης του. Αποτέλεσμα η συγγραφή του ειρωνικού έργου του Βάλτοι και Γήινες Τροφές όπου εξυμνείται η χαρά του να ζει κανείς με τις αισθήσεις του.
   Έχοντας ολοκληρώσει την προσωπικότητά του και έχοντας κατακτήσει την προσωπική του ελευθερία, αφιερώνεται στο να διδάξει τους άλλους να πράξουν το ίδιο. Συγγράφει το καταπληκτικής ελευθεροστομίας έργο Εάν ο σπόρος δεν μαραθεί, όπου υπεραμύνεται της ομοφυλοφιλίας, το Ταξίδι στο Κογκό, όπου υπερασπίζεται τους ιθαγενείς της Αφρικής και προσχωρώντας στον κομμουνισμό, τον αποκηρύσσει στην συνέχεια γράφοντας το Επιστροφή από την Σοβιετική Ένωση. Η επίδρασή του ως δημιουργού και κριτικού υπήρξε τεράστια, κυρίως μέσα από το περιοδικό που εξέδιδε «Νέα, Γαλλική Επιθεώρηση». Όμως παρ’ όλο που το έργο του διαπνέεται από ένα σταθερό ρεύμα ηθικού φιλοσοφικού ουμανισμού, ο αλλοπρόσαλλος χαρακτήρας του και το γεγονός του ότι έθετε υπό κρίση όλες τις αξίες, του στέρησαν επί πολύ την απονομή επίσημων τιμών. Μόλις το 1947 παίρνει το βραβείο Νόμπελ.
   Ο Ζιντ θεωρείται ο κλασικός ηθικολόγος της εποχής μας δίπλα στον Μονταίν και τον Γκαίτε και ο κορυφαίος στυλίστας του γαλλικού λόγου.

επιστροφή στην αρχή
σειρά προηγούμενοεπόμενο


Οι πιο πρόσφατοι τίτλοι της σειράς



Το Τραγούδι του Ρολάντ



Κεμάλ Γιαλτσίν
Για Σένα η Καρδιά μου Χτυπά



Βάλτερ ο Χεροδύναμος

ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ
Α έως Κ έως ΠΡ έως Ω